De Verbindingsdam in het Amsterdams Oostelijk Havengebied vormde de aansluiting van het Java- en KNSM-eiland met het rangeerterrein op Sporenburg. Vandaar dat de dam en in het midden daarvan gelegen brug niet rechtstreeks, maar schuin het havenbekken oversteken.

De transformatie tot woongebied vroeg om een vergroting van de verkeerscapaciteit van deze verbinding. Omdat tijdens de aanleg de eilanden bereikbaar moesten blijven is de constructie in tweeën gesplitst om een gefaseerde bouw mogelijk te maken. Om het brugkarakter te benadrukken zijn de oorspronkelijk vlakke liggers met middenpijler vervangen door een boogconstructie.

In verhouding tot de overspanning heeft de brug een zeer grote breedte. Daarom is het wegdek in drie delen gescheiden, met het langzaam verkeer logischerwijs aan de buitenkant. Het brugdek rust op zeven dwarsbalken die zijn opgehangen aan de bogen ter plaatse van de vides in de weg. In de bogen, die ’s avonds aangelicht worden, is ook de openbare verlichting opgenomen.