In het regionale fietsnet rondom Amsterdam ontbrak een schakel tussen Amsterdam Zuidoost en Ouderkerk. De barrière van de A2, de snelweg tussen Amsterdam en Utrecht, was steeds breder en onoverbrugbaar geworden. Dit viaduct met een totale lengte van 160 meter brengt deze ontbrekende verbinding tot stand.

De hoofddraagconstructie bestaat uit drie aan elkaar gekoppelde holle betonliggers die aan de onderkant samen een vleugelvormig vlak vormen. Deze ronding gaat aan weerszijden vloeiend over in het vlakke wegdek met gebogen aluminium randpanelen waarop ook de naar binnen gekromde transparante metalen hekken zijn gemonteerd. Samen zorgen beton en staal voor een forse overspanning die aan de rand slank oogt.

Aan de verlichting die de A2 zelf al oplevert hoefde weinig toegevoegd te worden om het fietsverkeer veilig te laten oversteken. Om de ruimte onder het viaduct ook bij avond aangenaam te maken, zijn in de steunpijlers lampen ingestort die net de schaduwen daaronder wegnemen.