Ooit was het terrein van het voormalig Wilhelmina Gasthuis de plek waar het Pesthuis stond. Ver buiten Amsterdam, omringd door water om de besmettelijke ziekte op een afstand te houden. Intussen is hier een stedelijk, gemengd woonwerkgebied ontstaan dat juist verbinding zoekt met de omgeving.

De laatste schakel die daarin ontbrak is de brug die de Constantijn Huygensstraat met de Jacob van Lennepkade verbindt.
De brug sluit in hoofdvorm aan bij de al aanwezige bruggen. Een slanke witgeschilderde staalconstructie staat met de poten in het water.

Tussen de bogen en de kade is aan weerszijden een deel van het brugdek uitneembaar. Dat maakt het mogelijk om leidingen die langs de kademuur zijn afgezonken, te vervangen als dat nodig is. Daarnaast past dit brugprofiel goed bij een kanaal waar aan weerszijden woonboten zijn afgemeerd. De overspanning van de brug is niet groter dan de doorvaart tussen het wonen op water toelaat.